GANITO AKO NOON.. GANITO NA AKO NGYON

Sa ilang taon kong pagiging bakla... Maraming mga pangyayari na ang naganap sa aking buhay. Ibat-ibang klase ng tao ang aking nakasalamuha. Naaalala ko pa nung bago pa lamang ako sa larangang ito, takot akong magkaroon ng jowa dahil baka masakatan lang ako gaya sa mga naranasan ko sa isang normal na relasyon (babae-lalake).

Natuto akong magchat dahil na aliw ako sa ibat-ibang kulay ng font... MIRC pala ang tawag dun. Dito ko nahanap ang mundo ng mga katulad ko na pilit nagtatago gamit ang kani-kanilang NICK. ASL? TOP or BOTTOM? SEB? Mga katagang di ko pa maintindihan dat. Habang ako ay nagcha-chat isang lalaki ang nagbigay sa akin ng kanyang number sa landline. Usap daw kami. Tawag naman ako. Kinuwentuhan niya ako ng kanyang talang-buhay. Bago matapos ang aming usapan ay bigla siyang nag-I LOVE YOU. Huh? I love you daw eh ni hindi ko pa siya nakikita at di ko pa siya nakikilala. Hindi daw siya naghahanap ng kaibigan at marami na daw siya nun. Naguluhan ako. Anong klaseng mundo ito. Di na nya ako kinakausap kahit araw-araw ko siyang tinatawagan. Napuno na ata ang loko at binigyan niya ako ng numbers ng kaibigan niya na ang hilig din daw ay maki-pagusap sa telepono. Siya ang una kong naging jowa.

Si Russ - 8 months kami! Lagi kami magkausap sa telepono at tuwing saturday and sunday kami magkasma. Gimik dun... Gmik dito. Di gaano nagtagal ang aming relasyon dahil nabuko kami ng parents nya na magsyota kami. Hahahha! Dun nagsimulang di na kami nagkikita at wala na rin chance na makapagusap sa telepono. Di ko alam kung kami pa rin o hindi.

Pagkatapos namin ni russ... Madami din ako nakilala ngunit di sila si russ. Si russ ang naging pamantayan ko sa pagkakaroon ng jowa.

Si Jeorge - Ex siya ng kaibigan ko na naging jowa ko din. Bitter yung kaibigan ko sa pagkakahiwalay nila kaya kinausap niya ang iba pa naming kaibigan upang di ako pansinin at ako'y iwasan. Nabuhay kami ng 1 buwan na kami lang. Maraming ginawa si jeorge na hindi ginagawa ni russ. Sobrang saya ng aming pagsasama ngunit na sira dahil sa palabas na "alias". Mababaw pero malalim ang pinaghugutan.

Si Flip - Isang OSY or "OUT OF SCHOOL YOUTH" na kaibigan ni rose. Matagal na siyang walang jowa at naghahanap din. Pinakilala ako ni rose at nung gabing din yun ay naging kami. Hahahaha! Tumagal din kami ng 1 month pero na discover namen na mas ok kami bilang magkaibigan.

Si Paolo - Pinakilala siya ng isang kaibigan. Isa pa ding OSY na dahil sa walang makapag-abalahan ay nakipag-live in saken ng almost 1 week at nagsilbing aking asawa. Nagluluto, naglilinis at naglalaba. Kami ay naghiwalay pagkatapos ng isang lingo dahil sa TOCINO.

Si Yuan - Isang estudyante ng PUP. Matalino. Lagi siyang pumupunta sa bahay nun upang tumambay. Ngunit isang araw di na nagpakita at di ko lam kung bakit. After 1 month, sinabi ng friend ko na gusto pa lang makipag sex sa kaniya ni YUAN at dahil dito inaaway niya ito at di na muling nagparamdam.

Si Oreo - Ex din ng kaibigan ko. Di ko siya talaga gusto ngunit pinilit ko ang aking sarili. Kahit gumagawa ako ng thesis nun pilit ko siyang kinikita. Ilang lingo din kami nagsama ngunit di talaga kami para sa isa't isa dahil makati siya. hahaha!

*Si Jordan - Nakilala ko sa MIRC. Naka-sex ko. Matalino. Chinito. Mabait. Constant date ko siya dati ngunit di naging kami dahil nawalan kami ng communication. Lumipat kami ng bahay. Wala pa kaming cellphone. Pumupunta lang siya sa bahay ngunit biglaan kaming lumipat at walang chance para ma-inform ko siya. After 1 year nakita ko siya sa marikina malapit sa bago naming bahay ngunit may jowa na siya.

Chat dun... Chat dito... SEB dun.. SEB dito...

Wala na. Na-addict ako ng isang taon sa on-line game na KHAN at dahil dito di na ako nakakilala ng mga taong gaya ko... gaya natin.

Niyaya ako ng mga kaibigan kong maghanap ng trabaho. Sa awa ng diyos ay nakapasa ako sa isa sa pinaka-bigating call center. Ito na ang naging buhay ko.

Trabaho... Trabaho... Trabaho... 2 years and 4 months na ako sa kumpanyang ito.

Si PIKI - Ang aking opismate na virgin. Nasa kanya na ang hinahanap ko sa isang kapareha ngunit kaibigan lang ang turing sa akin. 2 taon na akong may gusto sa kanya pero walang pag-asa.

Sa 3 years and 4 months, madami na akong natutunan. Kung paano pagpahalagahan ang kaibigan, trabaho at mahal sa buhay. Di ko man masasabing ako ay nagbago ng tuluyan... Ngunit handa na ako sa bagong pakikipagsapalaran sa buhay.

Asan? Kelan? Papaano? Mga tanong na hangang sa mga oras na ito ay nagiintay ng kasagutan...

**update lang**

Russ - OSY na siya ngyon. May tsismis na may cancer daw sa blood
Syd - Nagwowork din siya sa copmany na pinagtatrabahuhan ko ngunit sa ibang account at site siya. Masaya kasama ng jowa niya.
Flip - Nasa US Navy na. May asawa ala pang anak. OO nga pala... Babae ang kanyang asawa.
Paolo - Ka reresign lang daw sa DELIFRANCE bilang isang crew. OSY na ulet.
Yuan - ala akong balita
Oreo - Nagwowork na daw sa ACCENture.
Yuan - Nagwowork sa TELEPERFORMANCE.

ISA PA NGANG KAPE...

"I hate how coffee turns into an addiction and how it keeps you up all night. How it burns and makes your heart beat fast. Especially how it makes you crave for its rich and sweet promise of grains, milk and sugar. Moments later, it puts you into a melancholic mood of coldness before you realize, it has consumed you before you should have consumed it. Empty... Hollow... Bitter... Then you crave for another cup... Just like LOVE"

FROM: BEBANG
11:10am 17-AUG-2007


*Forwarded message ng friend ko sakin. Share ko lang baka maka-relate din kayo*

TAXI WATER CAB

12mn. Out na ako. Umuulan na naman. Bwiset! Siguradong baha na naman samin. Habang nagiintay ako kay piki nagyosi muna kami ng mga team8s ko. Excited na kami sa team building namin sa subic. Paano yan umuulan? WALA KAMING PAKI! Basta makalayo lang kami sa buhay dito sa maynila at kahit papaano ay makapagpahinga sa aming nakakapagod na trabaho.

*Bagamat di ito ung dinaanan namin kanina. Pucha, ganito ka exag ang baha!

Bumababa na si PIKI para umuwi. Yosi muna ulet dahil ang lakas ng ulan. Isa pang yosi... Nung mejo humina na ang ulan nagdecide na kami umuwi. Una akong sumakay ng taxi para mas madali pagbaba na ako sa tapat ng building.

Buendia - Baha na!

Taft - Baha din!

Donada - Mas baha!

Unti-unti ng pumasok ang tubig sa aming sinasakyang taxi. Shet! Ang Baho nung tubig. Buti na lang ako naka slippers at buti na lang at naka-chucks siya dahil after 48 years may rason na para labahan. Akala namin pabababain na kami ni kuya. Talagang sinuong niya ang baha kahit may threat na kami ay tumirik. Lusot dun... diretso... Kaliwa... makarating lang kami sa aming pupuntahan. Sa isip-isip ko di ako mababasa pero pucha malalim pala ung tubig. Ayon... diring-diri ako sa paa ko. Inintay ko lang lumabas ung taxi sa compound nila at umakyat na ako.... Kamusta naman? Diresto sa CR at naligo upang kahit papaano eh umayos ang pakiramdam ko. Bwiset talaga itong ulan na ito. Leche!

Nagtxt ako kay piki. "Nakapasok k n b?"... Di nag reply. Hayaan niyo ganun talaga un kahit kanino. Siya lang ang taong kilala ko na hindi mahilig magreply. Habang nagcheck ako ng multiply. Tumunog ang aking celfone. "Dito na ako. Naligo na din ako. Ang bait ni kuya kaya binigyan ko ng P250". Nagbigay ako sa kaniya ng P100 tpos dinagdagan niya na lang. Sa perwisyo na naidulot namin dun sa taxi driver.... sapat na siguro yun! Hanga ako dun kay kuya dahil kung iba-iba un.... nagswimming na siguro kami. "Sige, bawi na lang ako sayo bukas. Treat ko na ung lunch mo" txt ko.

Eniweiz, masaya at nakakatakot itong experience na ito. Nakakadiri na nakakatuwa. Sana di na ganito bukas.

Sa pagdaan ng araw mula nung gumimik kami... Unti-unti ko siyang na aprc8 hindi bilang isang karir.. Kundi bilang isang kaibigan. Wag kau magreact.... Di pa ako nakapag-move on pero ok na ako. Di na katulad dati.

MATEMATIKAL EKWASYION PAG UMUULAN

Pucha! WEDNESDAY.... Isa sa pinakamasalimuot na araw sa aking buhay. Umulan ng sobrang lakas na nagresulta ng isang matinding baha sa lugar namin pati na rin sa karamihan ng lugar sa makati. Bwiset! 1pm pa lang ay nagpapaalam ng akong magabsent dahil sa lecheng tubig na nakapalibot sa aming tinitirahang condo. Di pumayag ang aking TL. Kahit daw ma-late ako o maghalf-day ay ok lng basta di magabsent.

Habang ako ay nagdarasal sa aming banyo, narining ko ang aking celphone at may tumatawag. Amps! Si piki pala. "Papasoka ba? tanong niya. "Di ko pa alam" sagot ko. Nagdadalawang isip kami pumasok dahil nga sa balitang maraming na-stranded na commuters. Di siya pumasok. Pumasok ako. Bwiset tlga!

Intay ng taxi... Yosi... Intay taxi.. Yosi.... Pucha mukhang gusto talaga akong papasukin dahil pumayag yung driver na ihatid ako sa makati. Waaaaaah! P60 lang ang binabayad ko sa taxi araw-araw papasok sa opisina... Kamustahin mo naman kahapos... P200 dahil sa sobrang traffic. Inaaway ko pa nga yung traffic aid dahil sinarado nila lahat ang u-turn slot sa buong buendia at tanging sa WTC ka lang pede mag u-turn. Bwiset!

Pagkatapos na 1 hour and 30 mins ay nakarating na din ako sa CVG. Late na ako! Nawalan na din ako ng gana magtrabaho. HALF DAY AKO! Sabi ko sa SLT. Salamat at pumayag naman sila. Punyeta... papatay ako ng tao pagpinilit nila akong magcalls. "LUGI NA SA KABUHAYAN" Mas malaki pa ung ginastos ko kaysa sa suswelduhin ko Kainis tlga.

Yosi.... Yosi... kwento... Yosi... Kwento...... 8pm simula na ang trabaho at natapos ako ng eksaktong 12mn.

Uwian na! Yes! Ala akong kasabay. Wala si piki. Wala din si rain. Bwiset. Pagdating sa aking tinitirahan.... Nilantakan ko ang lahat ng tirang pagkain sa ref at dun binuhos ang sama ng loob.

BAHA + ULAN + TRAFFIC + TAMAD = HALF DAY

WALA LANG

Nagsimula ang aking linggo ng walang maayos na tulog. Napuyat sa kaiisip ko ano ang magiging reaskyon ni piki sa mga kaganapan nung sabado ng gabi. Bagamat tinatamad na pumasok pilit akong bumangon upang magsimulang magaayos. 3pm ang pasok ko pero 1pm na ala pa akong nagagawa. Mas malupit pa sa pagong ang bawat kilos ko. Wala ako sa mood at sabayan mo pa ng pangdedemonyo ng dalawa kong hausmate na wag na daw ako pumasok. Shet! Magulo ang aking isipan.

Dinampot ko ang aking cellphone upang tingnan kung may mga mensahe ako galing sa mga masusugid kong kaibigan na kahit di ako nagrereply eh sige pa din ang txt. Habang nagbabasa ako eh napansin ko ang isang txt galing sa aking nakaraang pag-ibig. OO nga pala bago ako natulog eh siya ang katxt ko. Hingahan ko ng sama ng loob pag ako ay nababaliw. Ganun din ako sa kaniya. Lagi din kami nagaaway nito dahil sa madaming bagay na di namin napagkakasunduan. Bagamat di nagtagal ang aming relasyon, naging magkaibigan pa din kami.

"I'm ur frend watevr u say or do.. Pacenxa knlnG... Nw kung grumpy ka eh di nxt tym n lng tau mgusap.. Bsta kaya mu yan.. At wag k msydo mgpkaadik malapit n bday mu. Nga pla nu gus2 mo gift?" SYD

What?!? Gift?!? Wow... ang sweet! Naaalala pa din niya birthday ko kahit 5 years na kaming break. Pede bang ikaw na lang?!? Hhehehe! DI PEDE! MAY BF SIYA!

Pagkatapos kong magbasa eh diretso sa CR upang magdasal at magyosi sa aking trono. Napaisip ulit ako kung anong mangyayari pag nagkita kami ni piki. Isip... Hithit...Buga... Isip ulit...

Naligo...Isip...Nagbihis... Isip ulit... Nasa taxi... Isip pa din. Pagdating ng opis eh nagyosi muna ako. Habang nagiisa biglang nagdatingan ang aking mga kaibigan... Kwentuhan. "Asan ka nung Sat nyt?" tanong nila. "Diyan lang". sagot ko.

Dumating si piki. Una di ko lam kung papansinin ko siya. Nahihiya ako. Biniro niya ako! Yuck daw kasi sumuka ako sa kalasingan. Dun na nagsimula... Saglit kaming nagkwentuhan tungkol sa mga nangyari during and after the gimik. Nagpasiya akong umakyat dahil di pa ako nakapgsetup. Di kami sabay ng first break. Di kami nakapagkwentuhan.

LUNCH time! Nagiintay ako ng elevator... Dumating siya tapos sumabay kumain sa jollibee.... Ang weird kasi ngyong araw lang kami walang nakasabay na ibang tao. Order ng food. 1 pc burger steak and ice tea ang akin. Chix with spag ung kaniya. Kwentuhan habang kumakain. Mabilis lang kami kumain kaya nagkakasundo kami pagdating dun.

Di kami sabay ng last break. Walang kwento. Sabay kami umuwi. OK lng. Swabe!

"gud nyt" sabi ko, "gud nyt din" sabi nya. "ingat" sabi ko. "kaw din" sabi niya.

Iba lang yung feeling... Di na ako masyado excited pagnakikita ko siya. Siguro sa hiya. Takot. Di ko alam. Mukhang di naman ako mahihirapang mag move on kasi alam ko na kahit ganun ang nangyaari eh friends pa din kami. Sobrang bait nyang tao at wala akong masasabing masama tungkol sa kaniya. Di man siya... Alam kong mayroon iba... Di man ngyon... Siguro bukas... Sa makalawa... Bahala na!

SA KAWALAN

Tulog ang haring araw. Walang sinag na nagbibigay sigla sa bagong umaga. Walang init na dumdampi sa aking katawan. Ang aking mga katanungan sa buhay ay parang mga dahon na nalalaglag at tinatangay ng hanging sumusuot sa aking kaibuturan.

Patay ang buhay!

PAALAM!

MASAYA,

KILIG AT PAG-ASA.

MALUNGKOT,
PAGOD AT TAKOT.

PAALAM NA!

THE END

o1:00am August 12 - PIER ONE- BUENDIA

Inuman session with zief and"PIKI".

After 48 years nagkaroon kami ulit ng chance na mag-inuman. Tatlong "weng-weng" lang taob na ang aking bangka. Di ko napigilan ang aking sarili na sabihin ang katotohanan. Nagsimula sa pagkaasar ko kay mr. straight guy hanggang napunta ang usapan namin tungkol sa feelings ko para kay "piki".

"I love you so much" Ito daw ung exact words na ginamit ko sabi ni zief. Promise, di ko matandaan. Sobrang nakakahiya ako. Tanging alak lang talaga ang nagbibigay sakin ng lakas ng loob para aminin ang lahat ng tinatago ko.

Sa sobrang kalasingan ko, pinahinto ko pa si mamang taxi driver para mag-"puke". Pucha! Dyahe talaga itong araw na ito. Dito nagsleep over si zief sa unit. Hinatid niya kami.

Sobrang lasing ako. Di ko alam ang mga nangyari.Nung una, nagpi-phish lang ako ng info tapos yun na...

Bakit nga ba 'THE END' yung title nung POST.... Kasi after 2 years and 4 months, i've decided to move on. Why? Kasi walang chance! Its very simple! Mahal ko siya di niya ako gusto. Ayoko ng complicated na buhay. Kung ayaw... edi ayaw! Friends? Why not! Depende sa kaniya kung gusto niya pa akong maging kaibigan after what happend. Di siya big deal.

Sad ako. OK lang. Talagang ganun. "may mga bagay na kahit gusto natin na hindi natin makukuha".

Whats next?

I dunno. Move on. Life must go on... Thank you for this experience! Bitter sweet!

BAD NEWS

1st break- Di ko siya nilapitan dahil may mga nanunukso samin. Ayoko naman na mailang siya sa aking. Mejo matagal na rin na nahimik yung tsismis tungkol sa aming dalawa. Dahil siguro pareho kami ng sked kaya umaariba na naman ung mga opismate namin na alang magawa kung hindi maghanap ng pagkakaabalahan. Palabas na ako ng production floor ng may narining akong tumatawag sa pangalan niya. Napalingon ako at napansin ko na lang na siya pala yung kasunod ko. Lecheng lalake yun napilit na nangungulit at nanunukso sa kaniya. Ngumit lang siya pero alam ko na mejo may pagkailang. Kwentuhan... kwentuhan... kwentuhan ulit. Di kasi kami sabay umuwi kagabi.

Lunch-Di kami sabay ngyon kasi nag-order sila sa KFC at sa pantry kumain. AS usual.sa jollibee kami kumain ng mga teammates ko. Tinanong nila kung bakit di namin kasabay si piki. Mega explain naman ako. Natapos na ang lahat kumain kaya dumiretso kami sa smoking area. Andun siya. Kwentuhan, kentuhan, kwentuhan ulet. Dumating na naman yung lalaking nambubuwiset sa kaniya... Ganun pa din. Di mo alam kung nagseselos dahil sila dati ang magkasabay. Shet! Straight guy daw kasi siya. Kaya naman pala. Mas makati pa ang dila niya sa mga matandang nagtsitsimisan sa kanto tuwing tanghali.

Uwian na! Sabay kami ni piki at nung isa pa naming opismate na gurl. Kwentuhan about jowa, hiskul layp at mga relasyong normal na hindi naging successful. Di ko mapigilan na tingnan siya habang nagkukuwento.

BAD NEWS- hindi na kami sabay lumipat ng program! shet! Leche talagang pagkakataon ito. Hindi ko alam magiging reaksyon ko. Malungkot. May panghihinayang.Di ko alam.

Pagbaba sa taxi. Siya ay nagpaalam. Kung pwede lang ihinto ang paggalaw ng mundo para ma-extend lang yung time na kami ay magkasama pero di pede. Di ako superhero... Alang akong powers. Ako lang ito. Ako lang.

LECHENG DINNER YAN!

Lunch time... Alang ibang choice kung hind mag-JOLLIBEE. Kasama ko mga team mates ko pati si "piki". As usual, kwentuhan ulit pero this time may sense.

"Dad, bakit ba nagiging unfaithful ang isang guy?" tanong ko.

"Minsan kasi nagsasawa na" sabi ni Daddy Yo.

(kumakain habang nakikinig si "piki) Todo explain naman si daddy.

Sabay singit si "piki". "Bakit sayo pagtumingin sa iba unfaithful na?"

Deadma.

Kwento ulit si daddy.... Napunta ang usapan sa pagiging VIRGIN.

kweno... tawa... kwento... tawa...

Singit ulit si "piki"... "bakit ikaw ba?"

Deadma ulet. Sabay titig. Ala pa din akong sinagot.

Hanggang natapos na kami kumain... "Di tayo sabay ngyon sa paguwi" sabi niya.

"ok" tipid kong sagot. "May team dinner kami eh"....... Waaaaaah! Pakshet naman.

"sama ka na" sabi niya. "YOKO, di ko naman teammates yun eh....

After my shift, bumamba agad ako para magyosi. Iniintay ang kanyang pagdatin. Ngunit nakita ko na lamang siya pasakay na ng taxi kasama ang mga teammates nya. Di man ako nakpagpaalam... Di ko man lang siya na sabihin ng "Ingat ka ha" Shit. Parang may kulang ngyon... Di ko siya nakatabi...

Di ako makatulog... Hayaan ko na... May bukas pa naman!

Gud nyt and sleep tyy "piki"